ए निर्दयी सपनाहरु हो !
मलाई देख्नु छैन तिमीलाई,
किन म आँखा चिम्लिएको बेला झुल्किन्छौ ?
मैले बुईगलमा सुस्केरा हाल्दै
ठाँटीमा पसिना सुकाएको बेला
मैले मझेरीमा गोडा बिसाएको बेला
किन मेरो तन्द्रा भंग गर्छौ?
कहिले लोभ्याउन आउछौ
कहिले लडाउन आउछौ
बिन्ती छ, मलाई छोड़ी
ए निर्दयी सपनाहरु हो ! अब सुत्न जाओ ।
मलाई तिमीले भरेको झोली चाहिन्न
तिमीले देखाएको भोलि चाहिन्न
म त वर्तमानमा झकाउने मान्छे
किन झस्काउछौ फेरि
मैले आँखा चिम्लन नपाउँदै
मेरै खुशीमा दाह्रा चपाउँदै
बचे खुचेका मेरा खुशी धपाउँदै
मेरो शयनमा धावा बोल्न नआओ
ए निर्दयी सपनाहरु हो ! अब सुत्न जाओ ।
मेरी आमा भन्नुहुन्थ्यो:
छोरा, सपना देख्न त निदाउनु पर्छ
तर मेरा आँखाका ढकनी बन्द नहुदै
तिमीहरु आउछौ, जिस्काउछौ
म तिमीहरुको पछि पछि भाग्छु
म माग्छु, तिमीहरु दिन्नौ
म माग्दिन, तिमीहरु थोपर्छौ
किन म प्रति सधै बैरभाव राख्छौ
म जे छु ठिक छु
सधै मैले मागेको भीख लुट्न नआओ
ए छुच्चा सपनाहरु हो ! अब सुत्न जाओ
मलाई मेरा बा ले भन्नुहुन्थ्यो:
छोरा सपना सपनै हो
उठ्दा हुन्न, सुत्दा पछ्याउछ
सपना जुवा जस्तै हो, धेरैले गुमाउँछन्
थोरैले समात्छन्,
मैले पनि न समात्न सकेँ
न त च्यात्न सकेँ
मलाई मेरै शिसा काफ़ी छ
मेरै जीविका काफ़ी छ
तिमीहरु यहाँ फूट्न नआओ
ए निर्दयी सपनाहरु हो ! अब सुत्न जाओ ।
No comments:
Post a Comment